Help!

Heidi vindt het wel gezellig om lezen, de helprubriekjes in de doordeweekse vrouwenblaadjes. Onbekende vrouwen, bijgestaan door een enkele man, kunnen levensvragen die ze maar niet op een andere manier opgelost krijgen (‘wanneer mag ik weer vrijen na een bevalling?’, ‘hoe raak je van nagelbijten af?’, ‘waar kan ik rolstoeldansen?’) door het blad laten oplossen.

“Psychologe Linda Symons buigt zich met haar team over jouw problemen”, is de hoofding van de helpdesk in het immer helpende weekblad Flair. Een foto van Symons met een schaapachtige lach maar toch een pientere blik moet de lezers vertrouwen geven in de psychologe. Wat een geluk trouwens dat een psychologe weet waar je kan rolstoeldansen, of hoe je een zogenaamde strapless dress moet aandoen! Of zou dat de taak zijn van Symons’ onweerlegbaar professioneel team?

Het fenomeen van de geschreven‘helpdesk’ is natuurlijk niet nieuw, wie herinnert zich immers niet de dikwijls erg gepeperde maar vaak ook bevreemdende vragen in verband met curryworsten en afgebroken flessenhalzen die het jeugdblad Fancy sierden en het de naam en faam gaven die het nu nog steeds met trots draagt? Ook Joepie was een ster in het oplossen van dergelijke onoplosbare levensvragen.

Heidi wil al lang zelf eens een vraag stellen aan dergelijke hulpverleners, maar vindt jammer genoeg de tijd niet om hen een gele briefkaart te sturen. Vragen als ‘hoe knip ik al hinkelend mijn teennagels terwijl ik met mijn linkerhand een glas lauwe melk wil drinken met op de achtergrond de nieuwe cd van Britney Spears?’ kwellen haar brein immers al lang. En steeds hangt Heidi vol lauwe melk.

Wat echter een nieuwe trend is in de helpdesks uit de ‘boekskes’ is het kleine kadertje ‘oproep’ dat tegenwoordig te pas en te onpas opduikt. Wanhopige mensen kunnen nu ook een oproep naar de bevolking plaatsen, indien ze er van uit gaan dat de psychologe van dienst hen, ondanks het professionalisme, toch niet zal kunnen helpen.

Zo werd Heidi’s Flair-lectuur onlangs opgeschrikt door het kadertje ‘oproep’ waarin een vrouw kloeg over overbeharing. “Ik heb zelfs donkere beharing op mijn borsten. Weet jij hoe dit voelt en kon jij de schaamte overwinnen? Hoe raak ik er van af?”, schreef de lezeres in een wanhopige klaagzang naar de wereld der Flair-lezeressen. Symons kon niet antwoorden en schoof de vraag door naar de andere lezeressen. Even werd het Heidi te veel. Heidi kon de harige vrouw niet helpen. Nog minder wist ze hoe het voelde donkere haren op haar borsten te dragen.

Als psychologen niet meer kunnen helpen een oplossing te vinden voor Flair-vragen is de hoop verloren, meent Heidi. En liever wil ze zich niet verantwoordelijk voelen voor de schoonheidsproblemen van andere vrouwen. We kunnen dus beter Linda Symons laten voor wat ze is. Kan ze meteen met haar schaapachtige lach en haar pientere blik uittesten of zij de lauwe melk wel in het glas kan houden.